Mijn eerste songfestival

Het eerste songfestival dat ik zag op televisie was in 1971. Ik zat op mijn knieën op ongeveer vijftig centimeter afstand te kijken naar het kleine zwart-wit beeld van het grote televisietoestel. Het duurde vaak lang voordat die televisie echt aan was, soms zag je een testbeeld. De televisie is tot eind zeventiger jaren gebruikt en heeft nog langer in huis gestaan. Eerst op zolder en uiteindelijk na een discussie met mijn vader, hij wilde graag alles bewaren, gewoon verdwenen.

Séverine won met: ‘’Un banc, Un arbre, Une rue. Het is toch erg leuk als je die beelden van dat moment terugziet. Toen zag je niet dat er wel erg gerommeld werd met camera’s, het geluid eigenlijk slecht was en het decor ronduit lelijk. Ergens heb ik van dat winnende songfestival moment een foto, van het televisiebeeld, dat deed mijn vader dan, maar die kan ik niet meer vinden.

En dan ben je even terug in de tijd van het liedje. Het is dan de tijd van het zingen op de fiets, plakboeken en zwijmelen, plaatjes draaien op een oude koffergrammofoon. Een tijd waarin je een kind was maar de toekomst voor je kon zien.

Eigenlijk heeft het liedje een lyrische tekst. In die tijd had ik al een paar jaar Franse les op school en begreep ik technisch de tekst, maar de sfeer van het liedje deed meer. Een bankje, een boom of een straat en het leven openbaart zich.

Eigenlijk heb je niet meer nodig om te begrijpen wie je bent en wie je zal zijn. Je droomt, je hoopt en je leeft. En als je oud bent dan kijk je terug. Je wiegt jezelf met je alles wat is vastgelegd in je herinneringen en koestert dat wat jou gelukkig heeft gemaakt.

 

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Où l’on a bercé nos rêves

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Une enfance trop brève

Un jour ou l’autre il faut partir

Pour se construire un avenir

Un avenir

Et c’est l’inoubliable instant

Où l’on rend ses habits d’enfant

D’enfant

Chacun s’en va rempli d’espoir

Sur le chemin qu’il s’est choisi

Qu’il s’est choisi

Vers la richesse ou vers la gloire

Pourtant quelle que soit notre vie

Notre vie

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Où l’on a bercé nos rêves

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Une enfance trop brève

Chacun, dans son coin d’horizon

Ne défend que ses ambitions

Ses ambitions

Mais si nous ne partageons rien

Que nous reste-t-il en commun

En commun

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Où l’on a bercé nos rêves

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Une enfance trop brève

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Où l’on a bercé nos rêves

On a tous un banc, un arbre ou une rue

Une enfance trop brève

 

 

Afbeelding: Séverine, 1971, Wikipedia

 

 

 

#songfestival #herinneringen #jeugd #zingen #muziek #ontwikkeling #severine #gezelligheid #luisteren #dromen #leven #lef #koesteren #hoop #terugkijken 

 

©Hanneke van den Berg


Sinds 2010 heb ik een succesvolle praktijk voor Coaching, Counseling en Training. Ik bied  unieke programma’s voor stressmanagement en persoonlijke ontwikkeling. Hierdoor ben ik de verbindende schakel tussen persoonlijk leiderschap, kwaliteit en vitaliteit. 

Verander je perspectieven en creëer een stressvrij en gezond leven!

#Persoonlijk  #Leiderschap  #Verbinding en #Identiteit 


 Like hier mijn facebookpagina!

Laat een reactie achter in het commentaarveld!


 

 

Comments

comments